شکستگيها
شکستگي در واقع وجود شکستگي يا ترک در استخوان است. عموماً براي
شکسته شدن استخوان، نيروي زيادي لازم است مگر آنکه استخوان دچار
بيماري شده يا پير شده باشد. با اين حال، استخوانهاي در حال رشد،
انعطافپذير هستند و ممکن است دچار شکافت، خمش يا ترک شوند (اصطلاح
«شکستگي ترکهاي» از همين اصل سرچشمه ميگيرد). هم نيروي مستقيم و
هم نيروي غيرمستقيم ميتواند سبب شکستگي استخوان شود. امکان دارد
استخوان در محل وارد آمدن يک ضربه سنگين (مثلاً در اثر تصادف با
ماشين [ نيروي مستقيم ] ) دچار شکستگي شود. همچنين ممکن است شکستگي
در اثر پيچ خوردن يا ضرب ديدن بروز کند (نيروي غيرمستقيم).
• شکستگيهاي پايدار و ناپايدار
شکستگي ميتواند پايدار يا ناپايدار باشد. در شکستگي پايدار، دو انتهاي استخوان شکسته شده حرکت نميکنند که علت اين موضوع يا شکستگي ناکامل است يا در هم فشردگي دو انتها. اين شکستگيها در مچ دست، شانه، مچ پا و لگن خاصره شايع هستند. معمولاً ميتوان بدون ايجاد صدمه بيشتر، اين شکستگيها را به آرامي جابهجا کرد. در آسيبهاي ناپايدار، دو انتهاي استخواني ميتوانند به راحتي جابهجا شوند. در نتيجه، خطر صدمه ديدن رگهاي خوني، اعصاب و اعضاي بدن وجود دارد. آسيبهاي ناپايدار وقتي رخ ميدهند که شکستگي استخوان کامل باشد يا رباطها دچار پارگي شوند. دستکاري اين آسيبها بايد با دقت صورت گيرد. تا از صدمات بيشتري پيشگيري شود.
• تشخيص
ممکن است موارد زير وجود داشته باشند:
تغيير شکل، تورم و کبود شدگي در محل شکستگيژ
درد و سختي در حرکت دادن محل
کوتاه شدن، تا شدن يا پيچ خوردن اندام
لمس يا سمع غژغژ خشن (کريپتاسيون) مربوط به دو انتهاي استخواني (اما نبايد به دنبال آن گشت)
نشانههاي شوک بهخصوص اگر شکستگي در استخوان ران يا لگن روي داده باشد.
اشکال در حرکت طبيعي اندام يا اصلاً حرکت نکردن اندام (مثلاً ناتواني در راه رفتن) .
جراحتي که ممکن است همراه با بيرون زدگي انتهاهاي استخواني باشد.
• شکستگيهاي باز و بسته
در شکستگي باز، يکي از دو انتهاي استخوان شکسته شده، سطح پوست را سوراخ کرده است يا امکان دارد جراحتي در محل شکستگي وجود داشته باشد. شکستگي باز با خطر بالاي عفونت همراه است. در شکستگي بسته، پوست روي محل شکستگي سالم است. با اين حال، امکان جابهجا شدن استخوانها (شکستگي ناپايدار) و صدمه ديدن ساير بافتهاي داخلي محل، وجود دارد. در صورتي که انتهاهاي استخواني منجر به سوراخ شدن اعضا يا رگهاي خوني بزرگ شوند، ممکن است مصدوم دچار خونريزي داخلي و شوک شوند.
• اهداف
ممانعت از جابهجايي محل آسيبديده
فراهم کردن شرايط انتقال به بيمارستان به طوري که طي انتقال، اندام آسيبديده، با حفظ راحتي مصدوم، ثابت نگه داشته شود.
• شکستگي بسته
1) به مصدوم توصيه کنيد که بيحرکت بماند. با استفاده از دو دست خود، بخش آسيبديده را تا زمان بيحرکت شدن، ثابت نگه داريد؛ ميتوانيد از يک امدادگر بخواهيد که اين کار را انجام دهد
2) به منظور استحکام بيشتر، قسمت آسيبديده را با استفاده از باند به يک قسمت سالم ببنديد. دقت کنيد که گره باند روي سمت سالم بسته شود. در شکستگيهاي اندام بالايي، اين قسمت را به تنه ثابت کنيد . در مورد شکستگيهاي اندام پاييني، اگر انتقال به بيمارستان با تأخير صورت ميگيرد، اندام آسيبديده را با استفاده از باند به اندام سالم ببنديد.
3) در صورت لزوم، شرايط انتقال مصدوم به بيمارستان را فراهم کنيد. در صورت بروز شوک، با بالا بردن پاها به درمان آن بپردازيد. البته در صورتي که بالا بردن اندام آسيبديده، درد مصدوم را تشديد ميکند، از انجام اين کار خودداري کنيد.
4) هر 10 دقيقه، گردش خون را در نواحي پايينتر از محل باندپيچي کنترل کنيد. اگر گردش خون مختل شده است، باند را شل کنيد.
• احتياط!
قبل از محکم شدن و ثابت کردن بخش آسيبديده، از حرکت دادن مصدوم خودداري کنيد؛ در غير اين صورت، مصدوم در معرض خطر خواهد بود.
مصدوم را از خوردن، نوشيدن يا سيگار کشيدن منع کنيد چون ممکن است نياز به بيهوشي عمومي داشته باشد.
• مورد خاص
- کشش اندام
اگر يک اندام تا يا زاويهدار شده باشد به طوري که نتوان آن را بيحرکت کرد، ممکن است براي برگرداندن اندام به حالت مستقيم، کشش ملايم ضرورت داشته باشد. اين عمل بر کشش عضلات غلبه ميکند و به کاهش درد و خونريزي در محل شکستگي کمک ميکند. براي کشش وارد کردن، اندام را بهطور يکنواخت در امتداد استخوان بکشيد تا به حالت مستقيم درآيد. اندام را فقط در راستاي مستقيم بکشيد و تا زمان بيحرکت شدن، آن را نگه داريد. در صورتي که اعمال کشش، درد غيرقابل تحملي ايجاد ميکند، براي انجام آن اصرار نکنيد.
مباحث زير را هم ببينيد:
آسيب لهشدگي خونريزي داخلي شوک .
• اهداف
پيشگيري از خونريزي، جابهجايي و ايجاد عفونت در موضع آسيب فراهم کردن شرايط انتقال به بيمارستان به طوري که طي انتقال، اندام آسيبديده، با حفظ راحتي مصدوم، ثابت نگه داشته شود.
• شکستگي باز
1) در صورت امکان، دستکش يکبار مصرف بپوشيد. يک پانسمان استريل يا يک قطعه پارچه تميز بدون کرک را بهصورت شل روي محل جراحت بگذاريد. براي مهار خونريزي، فشار وارد کنيد، ولي روي استخوان بيرون زده فشار نياوريد.
2) يک لايه پوششي تميز را با دقت روي پانسمان قرار دهيد.
• مورد خاص
- بيرون زدن استخوان
1- اگر استخوان بيرون زده است، در اطراف استخوان بالشتکهايي از پارچه نرم و تميز و بدون کرک بسازيد تا بتوانيد باندپيچي را روي اين بالشتکها و بدون فشار آوردن روي آن انجام دهيد.
2-پانسمان و لايه پوششي را با يک باند محکم کنيد. باند را محکم ببنديد ولي دقت کنيد که گردش خون را مختل نکن
• شکستگيهاي پايدار و ناپايدار
شکستگي ميتواند پايدار يا ناپايدار باشد. در شکستگي پايدار، دو انتهاي استخوان شکسته شده حرکت نميکنند که علت اين موضوع يا شکستگي ناکامل است يا در هم فشردگي دو انتها. اين شکستگيها در مچ دست، شانه، مچ پا و لگن خاصره شايع هستند. معمولاً ميتوان بدون ايجاد صدمه بيشتر، اين شکستگيها را به آرامي جابهجا کرد. در آسيبهاي ناپايدار، دو انتهاي استخواني ميتوانند به راحتي جابهجا شوند. در نتيجه، خطر صدمه ديدن رگهاي خوني، اعصاب و اعضاي بدن وجود دارد. آسيبهاي ناپايدار وقتي رخ ميدهند که شکستگي استخوان کامل باشد يا رباطها دچار پارگي شوند. دستکاري اين آسيبها بايد با دقت صورت گيرد. تا از صدمات بيشتري پيشگيري شود.
• تشخيص
ممکن است موارد زير وجود داشته باشند:
تغيير شکل، تورم و کبود شدگي در محل شکستگيژ
درد و سختي در حرکت دادن محل
کوتاه شدن، تا شدن يا پيچ خوردن اندام
لمس يا سمع غژغژ خشن (کريپتاسيون) مربوط به دو انتهاي استخواني (اما نبايد به دنبال آن گشت)
نشانههاي شوک بهخصوص اگر شکستگي در استخوان ران يا لگن روي داده باشد.
اشکال در حرکت طبيعي اندام يا اصلاً حرکت نکردن اندام (مثلاً ناتواني در راه رفتن) .
جراحتي که ممکن است همراه با بيرون زدگي انتهاهاي استخواني باشد.
• شکستگيهاي باز و بسته
در شکستگي باز، يکي از دو انتهاي استخوان شکسته شده، سطح پوست را سوراخ کرده است يا امکان دارد جراحتي در محل شکستگي وجود داشته باشد. شکستگي باز با خطر بالاي عفونت همراه است. در شکستگي بسته، پوست روي محل شکستگي سالم است. با اين حال، امکان جابهجا شدن استخوانها (شکستگي ناپايدار) و صدمه ديدن ساير بافتهاي داخلي محل، وجود دارد. در صورتي که انتهاهاي استخواني منجر به سوراخ شدن اعضا يا رگهاي خوني بزرگ شوند، ممکن است مصدوم دچار خونريزي داخلي و شوک شوند.
• اهداف
ممانعت از جابهجايي محل آسيبديده
فراهم کردن شرايط انتقال به بيمارستان به طوري که طي انتقال، اندام آسيبديده، با حفظ راحتي مصدوم، ثابت نگه داشته شود.
• شکستگي بسته
1) به مصدوم توصيه کنيد که بيحرکت بماند. با استفاده از دو دست خود، بخش آسيبديده را تا زمان بيحرکت شدن، ثابت نگه داريد؛ ميتوانيد از يک امدادگر بخواهيد که اين کار را انجام دهد
2) به منظور استحکام بيشتر، قسمت آسيبديده را با استفاده از باند به يک قسمت سالم ببنديد. دقت کنيد که گره باند روي سمت سالم بسته شود. در شکستگيهاي اندام بالايي، اين قسمت را به تنه ثابت کنيد . در مورد شکستگيهاي اندام پاييني، اگر انتقال به بيمارستان با تأخير صورت ميگيرد، اندام آسيبديده را با استفاده از باند به اندام سالم ببنديد.
3) در صورت لزوم، شرايط انتقال مصدوم به بيمارستان را فراهم کنيد. در صورت بروز شوک، با بالا بردن پاها به درمان آن بپردازيد. البته در صورتي که بالا بردن اندام آسيبديده، درد مصدوم را تشديد ميکند، از انجام اين کار خودداري کنيد.
4) هر 10 دقيقه، گردش خون را در نواحي پايينتر از محل باندپيچي کنترل کنيد. اگر گردش خون مختل شده است، باند را شل کنيد.
• احتياط!
قبل از محکم شدن و ثابت کردن بخش آسيبديده، از حرکت دادن مصدوم خودداري کنيد؛ در غير اين صورت، مصدوم در معرض خطر خواهد بود.
مصدوم را از خوردن، نوشيدن يا سيگار کشيدن منع کنيد چون ممکن است نياز به بيهوشي عمومي داشته باشد.
• مورد خاص
- کشش اندام
اگر يک اندام تا يا زاويهدار شده باشد به طوري که نتوان آن را بيحرکت کرد، ممکن است براي برگرداندن اندام به حالت مستقيم، کشش ملايم ضرورت داشته باشد. اين عمل بر کشش عضلات غلبه ميکند و به کاهش درد و خونريزي در محل شکستگي کمک ميکند. براي کشش وارد کردن، اندام را بهطور يکنواخت در امتداد استخوان بکشيد تا به حالت مستقيم درآيد. اندام را فقط در راستاي مستقيم بکشيد و تا زمان بيحرکت شدن، آن را نگه داريد. در صورتي که اعمال کشش، درد غيرقابل تحملي ايجاد ميکند، براي انجام آن اصرار نکنيد.
مباحث زير را هم ببينيد:
آسيب لهشدگي خونريزي داخلي شوک .
• اهداف
پيشگيري از خونريزي، جابهجايي و ايجاد عفونت در موضع آسيب فراهم کردن شرايط انتقال به بيمارستان به طوري که طي انتقال، اندام آسيبديده، با حفظ راحتي مصدوم، ثابت نگه داشته شود.
• شکستگي باز
1) در صورت امکان، دستکش يکبار مصرف بپوشيد. يک پانسمان استريل يا يک قطعه پارچه تميز بدون کرک را بهصورت شل روي محل جراحت بگذاريد. براي مهار خونريزي، فشار وارد کنيد، ولي روي استخوان بيرون زده فشار نياوريد.
2) يک لايه پوششي تميز را با دقت روي پانسمان قرار دهيد.
• مورد خاص
- بيرون زدن استخوان
1- اگر استخوان بيرون زده است، در اطراف استخوان بالشتکهايي از پارچه نرم و تميز و بدون کرک بسازيد تا بتوانيد باندپيچي را روي اين بالشتکها و بدون فشار آوردن روي آن انجام دهيد.
2-پانسمان و لايه پوششي را با يک باند محکم کنيد. باند را محکم ببنديد ولي دقت کنيد که گردش خون را مختل نکن
کلمات کليدي : سلامت و بهداشت،بهداشت،سلامت،كمكهاي اوليه،در مورد شكستگي ها،كمكهاي وليه در شكستي ها،اطلاعت جامع درمورد انواع شكستگي ها،آشنايي با شكستيها،چگونگي برخورد مناسب با شكستگيها،چگونگي استفاده از كمك هاي اوليه در شكستگيها
بازديدکنندگان گرامي توجه:
جهت ارسال مطلب و مشاهده بهتر مطالب ابتدا عضو شويد و يا در صورت عضو بودن وارد شويد
