دررفتگي مفصل
در اين نوع آسيبهاي مفصلي،
استخوانها بهطور کامل يا نسبي از محل خود خارج ميشوند. دررفتگي
مفصل در اثر نيروي شديدي که استخوان را به يک وضعيت غيرطبيعي
منحرف ميکند يا در اثر انقباض شديد عضلات روي ميدهد. اين آسيب که
شديداً دردناک است، اغلب شانه، فک يا مفاصل انگشتان يا شست را
گرفتار ميکند. دررفتگي ممکن است با پارگي رباطها يا صدمه به
غشاهاي سينوويالي (که سطح داخلي کپسول مفصلي را ميپوشانند همراه
باشد. در برخي موارد، دررفتگي مفصل ميتواند عواقب جدي به دنبال
داشته باشد.
اگر مهرههاي ستون فقرات دچار دررفتگي شوند، ممکن است نخاع آسيب ببيند. دررفتگي مفاصل شانه يا لگن خاصره ميتواند به اعصاب اصلي اندامها صدمه برساند و منجر به فلج شود. دررفتگي شديد هر مفصلي ممکن است به شکستگي استخوانهاي آن مفصل نيز منتهي شود. در بسياري از موارد، افتراق دررفتگي از شکستگي بسته ممکن است مشکل باشد. اگر ذرهاي شک داشتيد، آسيب را با فرض شکستگي درمان کنيد.
• تشخيص
- ممکن است موارد زير وجود داشته باشند:
- درد شديد «ناخوشکننده» و اشکال در حرکت دادن محل آسيبديده
- تورم و کبودي در اطراف مفصل
- کوتاه شدن، تا شدن يا پيچ خوردن محل آسيبديده
مباحث زير را هم ببينيد:
شکستگيها ، شوک ، کشيدگيها و پيچخوردگيها .
• اهداف
- ممانعت از جابهجايي محل آسيبديده
- فراهم کردن شرايط انتقال به بيمارستان بهطوري که طي انتقال، اندام آسيبديده، با حفظ راحتي مصدوم، ثابت نگه دشته شود.
• احتياط!
سعي نکنيد استخوان دررفته را به حفره خود برگردانيد چون اين کار ممکن است شدت آسيب را افزايش دهد.
قبل از محکم شدن و ثابت کردن بخش آسيبديده، از حرکت دادن مصدوم خودداري کنيد؛ در غير اين صورت، مصدوم در معرض خطر خواهد بود.
مصدوم را از خوردن، نوشيدن يا سيگار کشيدن منع کنيد، چون ممکن است نياز به بيهوشي عمومي داشته باشد.
1) به مصدوم توصيه کنيد که بيحرکت بماند. قبل از بيحرکت کردن بخش آسيبديده، آن را در وضعيتي که کاملاً براي مصدوم راحت باشد، ثابت نگه داريد.
2) بخش آسيبديده را به کمک يک لايه پوششي، باند و آويز بيحرکت کنيد. بهمنظور استحکام بيشتر، با استفاده از باند، قسمت آسيبديده را به يک قسمت سالم از بدن ببنديد.
اگر مهرههاي ستون فقرات دچار دررفتگي شوند، ممکن است نخاع آسيب ببيند. دررفتگي مفاصل شانه يا لگن خاصره ميتواند به اعصاب اصلي اندامها صدمه برساند و منجر به فلج شود. دررفتگي شديد هر مفصلي ممکن است به شکستگي استخوانهاي آن مفصل نيز منتهي شود. در بسياري از موارد، افتراق دررفتگي از شکستگي بسته ممکن است مشکل باشد. اگر ذرهاي شک داشتيد، آسيب را با فرض شکستگي درمان کنيد.
• تشخيص
- ممکن است موارد زير وجود داشته باشند:
- درد شديد «ناخوشکننده» و اشکال در حرکت دادن محل آسيبديده
- تورم و کبودي در اطراف مفصل
- کوتاه شدن، تا شدن يا پيچ خوردن محل آسيبديده
مباحث زير را هم ببينيد:
شکستگيها ، شوک ، کشيدگيها و پيچخوردگيها .
• اهداف
- ممانعت از جابهجايي محل آسيبديده
- فراهم کردن شرايط انتقال به بيمارستان بهطوري که طي انتقال، اندام آسيبديده، با حفظ راحتي مصدوم، ثابت نگه دشته شود.
• احتياط!
سعي نکنيد استخوان دررفته را به حفره خود برگردانيد چون اين کار ممکن است شدت آسيب را افزايش دهد.
قبل از محکم شدن و ثابت کردن بخش آسيبديده، از حرکت دادن مصدوم خودداري کنيد؛ در غير اين صورت، مصدوم در معرض خطر خواهد بود.
مصدوم را از خوردن، نوشيدن يا سيگار کشيدن منع کنيد، چون ممکن است نياز به بيهوشي عمومي داشته باشد.
1) به مصدوم توصيه کنيد که بيحرکت بماند. قبل از بيحرکت کردن بخش آسيبديده، آن را در وضعيتي که کاملاً براي مصدوم راحت باشد، ثابت نگه داريد.
2) بخش آسيبديده را به کمک يک لايه پوششي، باند و آويز بيحرکت کنيد. بهمنظور استحکام بيشتر، با استفاده از باند، قسمت آسيبديده را به يک قسمت سالم از بدن ببنديد.
کلمات کليدي : سلامت و بهداشت،بهداشت،سلامت،كمكهاي اوليه،در مورد در رفتگي ها،در رفتگي مفاصل،اقدامات لازم در مواقع در رفتگي،اقدامات لازم در مورد در رفتگي مفاصل،كمكهاي اوليه در مواقع در رفتگي،تشخيص انواع در رفتگي،نحوه تشخيص در رفتگي مفاصل
بازديدکنندگان گرامي توجه:
جهت ارسال مطلب و مشاهده بهتر مطالب ابتدا عضو شويد و يا در صورت عضو بودن وارد شويد
