قالَ الاْ مامُ اءبُوعَبْدِاللّهِ الْحُسَیْن ، صَلَواتُاللّهِ وَسَلامُهُ عَلَیْهِ:
1 - إ نَّ قَوْما عَبَدُواللّهَ رَغْبَةً فَتِلْکَ عِبادَةُالتُّجارِ،
وَإ نَّ قَوْما عَبَدُوااللّهَ رَهْبَةً فَتِلْکَ عِبادَةُالْعَبْیدِ، وَإ
نَّ قَوْما عَبَدُوااللّهَ شُکْرا فَتِلْکَ عِبادَةٌ الْاءحْرارِ، وَهِیَ
اءفْضَلُ الْعِبادَةِ.(65)
ترجمه :
فرمود: همانا، عدّه ای خداوند متعال را به جهت طمع و آرزوی بهشت عبادت می
کنند که آن یک معامله و تجارت خواهد بود.
و عدّه ای دیگر از روی ترس خداوند را عبادت و ستایش می کنند که همانند
عبادت و اطاعت نوکر از ارباب باشد.
و طائفه ای هم به عنوان شکر و سپاس از روی معرفت ، خداوند متعال را عبادت و
ستایش می نمایند؛ و این نوع ، عبادت آزادگان است که بهترین عبادات می
باشد.
2 - قالَ علیه السّلام :
ترجمه :
فرمود: همانا سخاوتمندترین مردم آن کسی است که کمک نماید به کسی که امیدی
به وی نداشته است .
و بخشنده ترین افراد آن شخصی است که - نسبت به ظلم دیگری با آن که توان
انتقام دارد - گذشت نماید.
صله رحم کننده ترین مردم و دید و بازدید کننده نسبت به خویشان ، آن کسی ست
که صله رحم نماید با کسی که با او قطع رابطه کرده است .
**********************************************************
3 - قیلَ: مَا الْفَضْلُ؟ قالَ عَلَیْهِ السَّلامَ: مُلْکُ اللِّسانِ،
وَ بَذْلُ الاْ حْسانِ، قیلَ: فَمَا النَّقْصُ؟ قالَ: التَّکَلُّفُ لِما لا
یُعنیکَ.(67)
ترجمه :
از حضرت سؤ ال شد کرامت و فضیلت در چیست ؟ در پاسخ فرمود: کنترل و در
اختیار داشتن زبان و سخاوت داشتن ، سؤ ال شد نقص انسان در چیست ؟ فرمود:
خود را وا داشتن بر آنچه که مفید و سودمند نباشد.
4 - قالَ علیه السّلام : النّاسُ عَبیدُالدُّنْیا، وَالدّینُ لَعِبٌ
عَلی اءلْسِنَتِهِمْ، یَحُوطُونَهُ ما دارَتْ بِهِ مَعائِشَهُمْ، فَإ ذا
مُحِصُّوا بِالْبَلاء قَلَّ الدَّیّانُونَ.(68)
ترجمه :
فرمود: افراد جامعه بنده و تابع دنیا هستند و مذهب ، بازیچه زبانشان گردیده
است و برای إ مرار معاش خود، دین را محور قرار داده اند - و سنگ اسلام را
به سینه می زنند - .
پس اگر بلائی همانند خطر - مقام و ریاست ، جان ، مال ، فرزند و موقعیّت ،
... - انسان را تهدید کند، خواهی دید که دین داران واقعی کمیاب خواهند شد.
5 - قالَ علیه السّلام : إ نَّ الْمُؤْمِنَ لایُسی ءُ وَلایَعْتَذِرُ،
وَالْمُنافِقُ کُلَّ یَوْمٍ یُسی ءُ وَیَعْتَذِرُ.(69)
ترجمه :
ضمن فرمایشی فرمود: همانا شخص مؤ من خلاف و کار زشت انجام نمی دهد و
عذرخواهی هم نمی کند.
ولی فرد منافق هر روز مرتکب خلاف و کارهای زشت می گردد و همیشه عذرخواهی می
نماید.
6 - قالَ علیه السّلام : إ عْمَلْ عَمَلَ رَجُلٍ یَعْلَمُ اءنّه
ماءخُوذٌ بِالْاءجْرامِ، مُجْزیٍ بِالْإ حْسانِ.(70)
ترجمه :
فرمود: کارها و اءمور خود را همانند کسی تنظیم کن و انجام ده که می داند و
مطمئن است که در صورت خلاف تحت تعقیب قرار می گیرد و مجازات خواهد شد.
و در صورتی که کارهایش صحیح باشد پاداش خواهد گرفت .
7 - قالَ علیه السّلام : عِباداللّهِ لاتَشْتَغِلُوا بِالدُّنْیا، فَإ
نَّ الْقَبْرَ بَیْتُ الْعَمَلِ، فَاعْمَلُوا وَلاتَغْعُلُوا.(71)
ترجمه :
فرمود: ای بندگان خدا، خود را مشغول و سرگرم دنیا - و تجمّلات آن - قرار
ندهید که همانا قبر، خانه ای است که تنها عمل - صالح - در آن مفید و نجات
بخش می باشد، پس مواظب باشید که غفلت نکنید.
8 - قالَ علیه السّلام : لاتَقُولَنَّ فی اءخیکَ الْمُؤ مِنِ إ ذا
تَواری عَنْکَ إ لاّ مِثْلَ ماتُحِبُّ اءنْ یَقُولَ فیکَ إ ذا تَوارَیْتَ
عَنْهُ.(72)
ترجمه :
فرمود: سخنی - که ناراحت کننده باشد - پشت سر دوست و برادر خود مگو، مگر آن
که دوست داشته باشی که همان سخن پشت سر خودت گفته شود.
9 - قالَ علیه السّلام :یا بُنَیَّ إ یّاکَ وَظُلْمَ مَنْ لایَجِدُ
عَلَیْکَ ناصِرا إ لاّ اللّهَ.(73)
ترجمه :
فرمود: بپرهیز از ظلم و آزار رساندن نسبت به کسی که یاوری غیر از خداوند
متعال نمی یابد.
10 - قالَ علیه السّلام : إ نّی لااءری الْمَوْتَ إ لاّ سَعادَة ،
وَلاَالْحَیاةَ مَعَ الظّالِمینَ إ لاّ بَرَما.(74)
ترجمه :
فرمود: به درستی که من از مرگ نمی هراسم و آن را جز سعادت نمی بینم .
و همچنین زندگی با ستمگران و ظالمان را عار و ننگ می شناسم .
11 - قالَ علیه السّلام : مَنْ لَبِسَ ثَوْبا یُشْهِرُهُ کَساهُ اللّهُ
یَوْمَ الْقِیامَةِ ثَوْبا مِنَ النّارِ.(75)
ترجمه :
در احادیث امام حسن علیه السّلام هم آمده است .
فرمود: هرکس لباس شهرت و انگشت نما بپوشد، خداوند او را در روز قیامت لباسی
از آتش خواهد پوشانید.
12 - قالَ علیه السّلام : اءنَا قَتیلُ الْعَبَرَةِ(76)، لایَذْکُرُنی
مُؤْمِنٌ إ لاّ اِسْتَعْبَرَ.(77)
ترجمه :
فرمود: من کشته گریه ها و اشک ها هستم ، هیچ مؤ منی مرا یاد نمی کند مگر آن
که عبرت گرفته و اشک هایش جاری خواهد شد.
13 - قالَ علیه السّلام : لَوْ شَتَمَنی رَجُلٌ فی هذِهِ الاُْذُنِ، وَ
اءَوْمی إ لی الْیُمْنی ، وَاعْتَذَرَ لی فی الْاءُخْری لَقَبِلْتُ ذلِکَ
مِنْهُ، وَ ذلِکَ اءَنَّ اءَمیرَ الْمُؤْمِنینَ عَلَیْهِالسّلام حَدَّثَنی
اءَنَّهُ سَمِعَ جَدّی رَسُولَ اللّهِ صلّی اللّه عَلَیْهِ وَآلِهِ
وَسَلَّمَ یَقُولُ: لایَرِدُ الْحَوْضَ مَنْ لَمْ یَقْبَلِ الْعُذرَ مِنْ
مُحِقٍّ اءَوْ مُبْطِلٍ.(78)
ترجمه :
فرمود: چنانچه با گوش خود بشنوم که شخصی مرا دشنام می دهد و سپس معذرت
خواهی او را بفهمم ، از او می پذیرم و گذشت می نمایم ، چون که پدرم
امیرالمؤ منین علیّ علیه السّلام از جدّم رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله
روایت نمود:
کسی که پوزش و عذرخواهی دیگران را نپذیرد، بر حوض کوثر وارد نخواهد شد.
14 - قیلَ لِلْحُسَیْنِ بن علیّ علیه السّلام : مَنْ اءعْظَمُ النّاسِ
قَدْرا؟
قالَ: مَنْ لَمْ یُبالِ الدُّنْیا فی یَدَیْ مَنْ کانَتْ.(79)
ترجمه :
از حضرت سؤ ال شد: با شخصیّت ترین افراد چه کسی است ؟
در جواب فرمود: آن کسی است که اهمیّت ندهد که دنیا در دست چه کسی می باشد.
15 - قالَ علیه السّلام : مَنْ عَبَدَاللّهَ حَقَّ عِبادَتِهِ، آتاهُ
اللّهُ فَوْقَ اءمانیهِ وَکِفایَتِهِ.(80)
ترجمه :
فرمود: هرکس خداوند متعال را با صداقت و خلوص ، عبادت و پرستش نماید؛ خدای
متعال او را به بهترین آرزوهایش می رساند و امور زندگیش را تاءمین می
نماید.
َعلیه السّلام : احْذَرُوا کَثْرَةَ الْحَلْفِ، فِإ نَّهُ یَحْلِفُ
الرَّجُلُ لِعَلَلٍ اءرَبَعَ: إ مّا لِمَهانَةٍ یَجِدُها فی نَفْسِهِ،
تَحُثُّهُ عَلی الضَّراعَةِ إ لی تَصْدیقِ النّاسِ إ یّاهُ. وَ إ مّا
لِعَیٍّ فی الْمَنْطِقِ، فَیَتَّخِذُ الاْ یْمانَ حَشْوا وَصِلَةً
لِکَلامِهِ. وَ إ مّا لِتُهْمَةٍ عَرَفَها مِنَ النّاسِ لَهُ، فَیَری
اءَنَّهُمْ لایَقْبَلُونَ قَوْلَهُ إ لاّ بِالْیَمینِ. وَ إ مّا لاِ
رْسالِهِ لِسانَهُ مِنْ غَیْرِ تَثْبیتٍ.(81)
ترجمه :
فرمود: خود را از قسم و سوگند برهانید که همانا انسان به جهت یکی از چهار
علّت سوگند یاد می کند:
در خود احساس سستی و کمبود دارد، به طوری که مردم به او بی اعتماد شده اند،
پس برای جلب توجّه مردم که او را تصدیق و تاءیید کنند، سوگند می خورد.
و یا آن که گفتارش معیوب و به دور از حقیقت است ، و می خواهد با سوگند، سخن
خود را تقویت و جبران کند.
و یا در بین مردم متّهم است - به دروغ و بی اعتمادی - پس می خواهد با سوگند
و قسم خوردن جبران ضعف نماید.
و یا آن که سخنان و گفتارش متزلزل است - هر زمان به نوعی سخن می گوید - و
زبانش به سوگند عادت کرده است .
17 - قالَ علیه السّلام : اءیُّما إ ثْنَیْنِ جَری بَیْنَهُما کَلامٌ،
فَطَلِبَ اءَحَدُهُما رِضَی الاَّْخَرِ،کانَ سابِقَهُ إ لیَ الْجَنّةِ.(82)
ترجمه :
فرمود: چنانچه دو نفر با یکدیگر نزاع و اختلاف نمایند و یکی از آن دو نفر،
در صلح و آشتی پیشقدم شود، همان شخص سبقت گیرنده ، جلوتر از دیگری به بهشت
وارد می شود.
18 - قالَ علیه السّلام : وَاعْلَمُوا إ نَّ حَوائِجَ النّاسِ إ
لَیْکُمْ مِنْ نِعَمِ اللّه عَلَیْکُمْ، فَلا تَمیلُوا النِّعَمَ
فَتَحَوَّلَ نَقِما.(83)
ترجمه :
فرمود: توجّه داشته باشید که احتیاج و مراجعه مردم به شما از نعمت های الهی
است ، پس نسبت به نعمت ها روی ، بر نگردانید؛ وگرنه به نقمت و بلا گرفتار
خواهد شد.
19 - قالَ علیه السّلام : یَابْنَ آدَم ، اُذْکُرْ مَصْرَعَکَ وَ
مَضْجَعَکَ بَیْنَ یَدَی اللّهِ، تَشْهَدُ جَوارِحُکَ عَلَیْکَ یَوْمَ
تَزِلُّ فیهِ الْاءقْدام .(84)
ترجمه :
فرمود: ای فرزند آدم ، بیاد آور لحظات مرگ و خواب گاه خود را در قبر،
همچنین بیاد آور که درپیشگاه خداوند قرار خواهی گرفت و اعضاء و جوارحت بر
علیه تو شهادت خواهند داد، در آن روزی که قدم ها لرزان و لغزان می باشد.
20 - قالَ علیه السّلام : مُجالَسَةُ اءهْلِ الدِّناءَةِ شَرُّ، وَ
مُجالَسَةُ اءهْلِ الْفِسْقِ ریبَةٌ.(85)
ترجمه :
فرمود: همنشینی با اشخاص پست و رذل سبب شرّ خواهد گشت ، و همنشینی و مجالست
با معصیت کاران موجب شکّ و بدبینی خواهد شد.
21 - قالَ علیه السّلام : إ نَّ اللّهَ خَلَقَ الدُّنْیا لِلْبَلاءِ، وَ
خَلَقَ اءهْلَها لِلْفَناءِ.(86)
ترجمه :
فرمود: به درستی که خداوند متعال دنیا - و اموال آن - را برای آزمایش افراد
آفریده است .
و همچنین موجودات دنیا را جهت فناء - و انتقال از این دنیا به جهانی دیگر -
آفریده است .
22 - قالَ علیه السّلام : لایَاءمَنُ یوم الْقِیامَةِ إ لاّ مَنْ قَدْ
خافَ اللّهَ فی الدُّنْیا.(87)
ترجمه :
فرمود: کسی در روز قیامت از شدائد و اءحوال آن در اءمان نمی باشد، مگر آن
که در دنیا از خداوند متعال ترس داشته باشد - و اهل گناه و معصیت نگردد - .
23 - قالَ علیه السّلام : لِکُلِّ داءٍ دَواءٌ، وَ دَواءُ الذُّنُوبِ
الا سْتِغْفارِ.(88)
ترجمه :
فرمود: برای هر غم و دردی درمان و دوائی است و جبران و درمان گناه ، طلب
مغفرت و آمرزش از درگاه خداوند می باشد.
24 - قالَ علیه السّلام : مَنْ قَرَءَ آیَةً مِنْ کِتابِ اللّه عَزَّ وَ
جَلَّ فی صَلاتِهِ قائِما، یُکْتَبُ لَهُ بِکُلِّ حَرْفٍ مِاءةُ حَسَنَة
.(89)
ترجمه :
فرمود: هرکس آیه ای از قرآن را در نمازش تلاوت نماید، خداوند متعال در
مقابل هر حرفی از آن یکصد حسنه در نامه اعمالش ثبت می نماید.
25 - قالَ علیه السّلام : سَبْعَةُ اءشْیاءٍ لَمْ تُخْلَقْ فی رَحِمٍ:
فَاءوّلُها آدَمُ( علیه السّلام )، ثُمَّ حَوّاء، وَالْغُرابُ، وَ کَبْشُ إ
بْراهیم ( علیه السّلام )، وَناقَةُاللّهِ، وَعَصا مُوسی ( علیه السّلام
)، وَالطَّیْرُالَّذی خَلَقَهُ عیسیَ بْنُ مَرْیَم (علیهماالسّلام ).(90)
ترجمه :
ضمن جواب سؤ ال های پادشاه روم ، فرمود: آن هفت موجودی که بدون خلقت در رحم
مادر، آفریده شده اند، عبارتند از:
حضرت آدم علیه السّلام و همسرش حوّاء.
و کلاغی که برای راهنمائی دفن هابیل آمد.
و گوسفندی که برای قربانی ، به جای حضرت اسماعیل علیه السّلام آمد.
و شتری که خداوند برای پیامبرش ، حضرت صالح فرستاد.
و عصای حضرت موسی علیه السّلام .
و هفتمین موجود آن پرنده ای بود که توسّط حضرت عیسی علیه السّلام آفریده
شد.
26 - قالَ علیه السّلام : إ نَّ اَعْمالَ هذِهِ الاُْمَّةِ ما مِنْ
صَباحٍ إ لاّ و تُعْرَضُ عَلَی اللّهِ تَعالی .(91)
ترجمه :
فرمود: همانا - نامه کردار و - اءعمال این امّت ، در هر صبحگاه بر خداوند
متعال عرضه می گردد.
27 - قالَ علیه السّلام : إ جْتَنِبُواالْغِشْیانَ فی اللَّیْلَةِالَّتی
تُریدُون فیها السَّفَرَ، فإ نَّ مَنْ فَعَلَ ذلِکَ، ثُمَّ رُزِقَ وَلَدٌ
کانَ جَوّالَةً.(92)
ترجمه :
فرمود: در آن شبی که قصد مسافرت دارید، با همسر خود زناشوئی نکنید، که
چنانچه عمل زناشوئی انجام گردد و در آن زمان فرزندی منعقد شود، بسیار
متحرّک و افکارش مغشوش می باشد.
28 - قالَ علیه السّلام : الرّکْنُ الْیَمانی بابٌ مِنْ اءبْوابِ
الْجَنَّةِ، لَمْ یَمْنَعْهُ مُنْذُ فَتَحَهُ، وَإ نَّ ما بَیْنَ
الرُّکْنَیْنِ - الا سْوَد وَالْیَمانی - مَلَکٌ یُدْعی هُجَیْرٌ،
یُؤَمِّنُ عَلی دُع اءِالْمُؤْمِنینَ.(93)
ترجمه :
فرمود: رُکن یَمانیِ کعبه الهی ، دربی از درب های بهشت است و مابین رکن
یمانی و حجرالا سود ملک و فرشته ای است که برای استجابت دعای مؤ منین آمّین
می گوید.
29 - قالَ علیه السّلام : إ نَّ الْغِنی وَاْلِعزَّ خَرَجا یَجُولانِ،
فَلَقیا التَّوَکُلَّ فَاسْتَوْطَنا.(94)
ترجمه :
فرمود: عزّت و بی نیازی - هر دو - شتاب زده به دنبال پناهگاهی می دویدند،
چون به توکّل برخورد کردند، آرامش پیدا نموده و آن را پناهگاه خود قرار
دادند.
30 - قالَ علیه السّلام : مَنْ نَفَّسَ کُرْبَةَ مُؤْمِنٍ، فَرَّجَ
اللّهُ عَنْهُ کَرْبَ الدُّنْیا والْآخِرَةِ.(95)
ترجمه :
فرمود: هرکس گره ای از مشکلات مؤ منی باز کند و مشکلش را برطرف نماید،
خداوند متعال مشکلات دنیا و آخرت او را اصلاح می نماید.
31 - قالَ علیه السّلام : مَنْ والانا فَلِجَدّی صلّی اللّه علیه و آله
والی ، وَمَنْ عادانا فَلِجَدّی صلّی اللّه علیه و آله عادی .(96)
ترجمه :
فرمود: هر که ما را دوست بدارد و پیرو ما باشد، پس دوستی و محبّتش به جهت
جدّم رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله می باشد.
و هرکس با ما دشمن و کینه توز باشد، پس دشمنی و مخالفت او به جهت جدّم رسول
خدا خواهد بود.
32 - قالَ علیه السّلام : یَابْنَ آدَمَ، اءُذْکُرْ مَصارِعَ آبائِکَ وَ
اءبْنائِکَ، کَیْفَ کانُوا، وَ حَیْثُ حَلّوُا، وَ کَاءَنَّکَ عَنْ قَلیلٍ
قَدْ حَلَلْتَ مَحَلَّهُمْ.(97)
ترجمه :
فرمود: ای فرزند آدم ، بیاد آور آن لحظاتی را که پدران و فرزندان - و
دوستان - تو چگونه در چنگال مرگ قرار گرفتند، آن ها در چه وضعیّت و
موقعیّتی بودند و سرانجام به کجا منتهی شدند و کجا رفتند.
و بیندیش که تو نیز همانند آن ها به ایشان خواهی پیوست - پس مواظب اعمال و
رفتار خود باش
33 - قالَ علیه السّلام : یَاابْنَ آدَمَ، إ نَّما اءنْتَ اءیّامٌ،
کُلَّما مَضی یَوْمٌ ذَهَبَ بَعْضُکَ.(98)
ترجمه :
فرمود: ای فرزند آدم ، بدرستی که تو مجموعه ای از زمان ها و روزگار هستی ،
هر آنچه از آن بگذرد، زمانی از تو فانی و سپری گشته است - بنابراین لحظات
عمرت را غنیمت شمار که جبران ناپذیر است - .
34 - قالَ علیه السّلام : مَنْ حاوَلَ أ مْراً بِمَعْصِیَةِ اللّهِ کانَ
أ فْوَتُ لِما یَرْجُو وَ أ سْرَعُ لِمَجیی ءِ ما یَحْذَرُ.(99)
ترجمه :
فرمود: هرکس از روی نافرمانی و معصیتِ خداوند، کاری را انجام دهد، آنچه را
آرزو دارد سریع تر از دست می دهد و به آنچه هراسناک و بیمناک می باشد مبتلا
می گردد.
35 - قالَ علیه السّلام : الْبُکاءُ مِنْ خَشْیَةِاللّه نَجاتٌ مِنَ
الّنارِ وَ قالَ: بُکاءُالْعُیُونِ، وَ خَشْیَةُالْقُلُوبِ مِنْ
رَحْمَةِاللّهِ.(100)
ترجمه :
فرمود: گریان بودن به جهت ترس از - عذاب - خداوند، سبب نجات از آتش دوزخ
خواهد بود؛ و فرمود: گریان بودن چشم و خشیت داشتن دل ها یکی از نشانه های
رحمت الهی - برای بنده - است .
36 - قالَ علیه السّلام : لایَکْمِلُ الْعَقْلُ إ لاّ بِاتّباعِ
الْحَقِّ.(101)
ترجمه :
فرمود: بینش و عقل و درک انسان تکمیل نمی گردد مگر آن که - اءهل حقّ و
صداقت باشد و - از حقایق ، تبعیّت و پیروی کند.
37 - قالَ علیه السّلام : اءَهْلَکَ النّاسَ إ ثْنانِ: خَوْفُ
الْفَقْرِ، وَ طَلَبُ الْفَخْرِ.(102)
ترجمه :
فرمود: دو چیز مردم را هلاک و بیچاره گردانده است :
یکی ترس از این که مبادا در آینده فقیر و نیازمند دیگران گردند.
و دیگری فخر کردن - در مسائل مختلف - و مباهات بر دیگران است .
38 - قالَ علیه السّلام : مَنْ عَرَفَ حَقَّ اءَبَوَیْهِ الاْ
فْضَلَیْنِ مُحَمَّدٍ وَ عَلیٍّ، وَ اءطاعَهُما، قیلَ لَهُ: تَبَحْبَحْ فی
اءیِّ الْجِنانِ شِئْتَ.(103)
ترجمه :
فرمود: هر شخصی که حقّ والدینش محمّد صلّی اللّه علیه و آله ، و علیّ علیه
السّلام را که با شرافت و با فضیلت ترین انسان ها هستند، بشناسد و - در
تمام امور زندگی - از ایشان تبعیّت و اطاعت کند؛ در قیامت به او خطاب می
شود:
هر قسمتی از بهشت را که خواستار باشی ، می توانی انتخاب کنی و در آن وارد
شوی .
39 - قالَ علیه السّلام : مَنْ طَلَبَ رِضَی اللّهِ بِسَخَطِ النّاسِ
کَفاهُ اللّه اُمُورَ النّاسِ، وَ مَنْ طَلَبَ رِضَی النّاسِ
بِسَخَطِاللّهِ وَ کَّلَهُ اللّهُ إ لَی النّاسِ.(104)
ترجمه :
فرمود: هرکس رضایت و خوشنودی خداوند را - در اءمور زندگی - طلب نماید گرچه
همه افراد از او رنجیده شوند، خداوند مهمّات و مشکلات او را کفایت خواهد
نمود.
و کسی که رضایت و خوشنودی مردم را طالب گردد گرچه مورد خشم و غضب پروردگار
باشد، خداوند اءمور این شخص را به مردم واگذار می کند.
40 - قالَ علیه السّلام : إ نَّ شیعَتَنا مَنْ سَلِمَتْ قُلُوبُهُمْ
مِنْ کُلِّ غِشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَل .(105)
ترجمه :
فرمود: شیعیان و پیروان ما - اهل بیت رسالت - آن کسانی هستند که اءفکار و
درون آن ها از هر گونه حیله و نیرنگ و عوام فریبی سلامت و تهی باشد.
**********************************************************
قالَ الحسینُ علیه السّلام :
مَنْ دَمِعَتْ عَیناهُ فینا قَطْرَةً بَوَّاءهُ اللّهُ عَزَّوَجَلّ الجَنَّةَ.
ترجمه :
حسین بن علی علیه السّلام فرمود:
چشمان هر کس که در مصیبتهای ما قطره ای اشک بریزد، خداوند او را در بهشت جای می دهد.
**********************************************************
قال الحسینُ علیه السّلام :
اَنا قَتیلُ الْعَبْرَةِ
لا یَذْکُرُنی مؤ مِنٌ اِلاّ بَکی .
ترجمه :
حسین بن علی علیه السّلام فرمود:
من کُشته اشکم . هیچ مؤ منی مرا یاد نمی کند مگر آنکه (بخاطر مصیبتهایم ) گریه می کند.
کلمات کليدي : حديث،چهل حديث،احاديث ائمه،احاديث امام حسينعفقط حديث،حديث درباب هاي متعدد،احاديثي از امام حسينع،احاديث منتخب امام حسينع
بازديدکنندگان گرامي توجه:
جهت ارسال مطلب و مشاهده بهتر مطالب ابتدا عضو شويد و يا در صورت عضو بودن وارد شويد
