علايم‌ و نشانه‌ها


آسيب‌ها و بيماري‌ها معمولاً به‌صورت‌ مجموعه‌اي‌ از نمودهاي‌ متمايز ظاهر مي‌شوند. نمودها بر دو دسته‌اند: علايم‌ که‌ مصدوم‌ ممکن‌ است‌ به‌ آنها اشاره‌ کند و نشانه‌ها که‌ شما ممکن‌ است‌ (در معاينه‌) آنها را کشف‌ کنيد. بعضي‌ از نمودها کاملاً آشکار هستند در حالي‌ که‌ عده‌اي‌ ديگر، تا زماني‌ که‌ مصدوم‌ را به‌طور کامل‌ و دقيق‌ معاينه‌ نکنيد، از نظر دور مي‌مانند.

در صورت‌ امکان‌، مصدوم‌ هوشيار را در همان‌ وضعيتي‌ که‌ يافته‌ايد، معاينه‌ کنيد و به‌ آسيب‌هاي‌ آشکار رسيدگي‌ کنيد. اگر مصدوم‌ بي‌هوش‌ است‌، اولين‌ کار پاک‌ کردن‌ راه‌ تنفسي‌ و باز نگه‌ داشتن‌ آن‌ است‌. لباس‌هاي‌ مصدوم‌ را بي‌دليل‌ خارج‌ نکنيد و بيش‌ از حد نياز، وي‌ را در معرض‌ هواي‌ سرد ترک‌ نکنيد. از حواس‌ خود (بينايي‌، شنوايي‌، لامسه‌ و بويايي‌) استفاده‌ کنيد.

سريع‌ و هوشيارانه‌ اما دقيق‌ و جامع‌ عمل‌ کنيد و بدون‌ توجيه‌، فرضيه‌سازي‌ نکنيد. شما بايد با ملايمت‌ با مصدوم‌ برخورد کنيد اما در لمس‌ بايد به‌ قدر کافي‌ قاطع‌ عمل‌ کنيد تا بتوانيد هرگونه‌ تورم‌، نامنظمي‌ يا نقاط‌ حساس‌ در لمس‌ را کشف‌ کنيد. 
اگر مصدوم‌ هوشيار است‌، از وي‌ بخواهيد که‌ احساس‌ خود از لمس‌ شما را بيان‌ کند.  

جستجوي‌ نشانه‌ها معاينه‌ «سر تا پا» به‌ شما کمک‌ مي‌کند که‌ نشانه‌هاي‌ آسيب‌ يا بيماري‌ را کشف‌ کرده‌، وضعيت‌ مصدوم‌ را تشخيص‌ دهيد.

• • • ارزيابي‌ علايم‌ 

علايم‌ در واقع‌ احساساتي‌ هستند که‌ مصدوم‌ آنها را حس‌ مي‌کند و ممکن‌ است‌ قادر به‌ توصيف‌ آنها باشد. از او سؤال‌ کنيد که‌ آيا احساس‌ غيرطبيعي‌ دارد. اگر مصدوم‌ درد دارد، از او سؤال‌ کنيد که‌ درد را در کجا احساس‌ مي‌کند، درد از چه‌ نوعي‌ است‌، چه‌ چيزي‌ دردش‌ را کمتر مي‌کند و چه‌ چيزي‌ آن‌ را تشديد مي‌کند و درد با حرکت‌ يا تنفس‌ چگونه‌ تغيير مي‌کند. اگر درد به‌ دنبال‌ آسيب‌ ايجاد نشده‌ است‌، در مورد نحوه‌ و محل‌ شروع‌ آن‌ سؤال‌ کنيد. در مورد نشانه‌هاي‌ ديگر مثل‌ تهوع‌، گيجي‌، احساس‌ گرما يا سرما، ضعف‌ يا تشنگي‌، سؤال‌ کنيد. در صورت‌ تناسب‌، با انجام‌ معاينه‌اي‌ براي‌ جستجوي‌ نشانه‌هاي‌ آسيب‌ يا بيماري‌، علايم‌ را تأييد کنيد. 

پرسش‌ درباره‌ علايم‌ مصدوم‌ ممکن‌ است‌ قادر باشد در مورد علايمي‌ که‌ حس‌ مي‌کند، به‌ شما توضيح‌ دهد. اين‌ جزييات‌ ممکن‌ است‌ در تشخيص‌ نوع‌ آسيب‌ يا بيماري‌ به‌ شما کمک‌ کنند. 

 • • • جستجوي‌ نشانه‌ها 

 نشانه‌ها در واقع‌ جزيياتي‌ از وضعيت‌ مصدوم‌ هستند که‌ شما مي‌توانيد آنها را مشاهده‌، لمس‌ و بو کنيد و يا بشنويد. بسياري‌ از نشانه‌ها آشکار هستند اما تعدادي‌ را تنها با معاينه‌ دقيق‌ و جامع‌ مي‌توانيد کشف‌ کنيد. سطح‌ پاسخ‌دهي‌ مصدوم‌ را ارزيابي‌ کنيد. اگر بي‌هوش‌ است‌ يا آنکه‌ قادر نيست‌ به‌طور واضح‌ صحبت‌ کند، ممکن‌ است‌ مجبور باشيد تنها بر اساس‌ شرح‌ حال‌ حادثه‌، اطلاعات‌ کسب‌ شده‌ از ناظران‌ و نشانه‌هايي‌ که‌ در معاينه‌ پيدا مي‌کنيد، به‌ تشخيص‌ برسيد. 

لمس‌ کردن‌ براي‌ جستجوي‌ نشانه‌هاي‌ آسيب‌ در هنگام‌ معاينه‌ قسمت‌ آسيب‌ديده‌ بدن‌، محل‌ را از نظر وجود حساسيت‌ در لمس‌ بررسي‌ کنيد و به‌ دنبال‌ تغيير شکل‌ يا تغيير رنگ‌ در اطراف‌ محل‌ آسيب‌ بگرديد. در زمان‌ معاينه‌ يک‌ قسمت‌، به‌ دقت‌ آن‌ را نگه‌ داريد.

• • • از حواس‌ خود استفاده‌ کنيد

به‌ دنبال‌ نمودهايي‌ مثل‌ تورم‌، خونريزي‌، تغيير رنگ‌ يا تغييرشکل‌ بگرديد. ريتم‌ و قدرت‌ نبض‌ را لمس‌ کنيد. به‌ تنفس‌ بيمار گوش‌ کنيد و به‌ دنبال‌ صداهاي‌ غيرطبيعي‌ (مثل‌ صداي‌ «قرچ‌ قروچ‌» ناشي‌ از گير افتادن‌ هوا در زير پوست‌) بگرديد. نواحي‌ دردناک‌ را با ملايمت‌ لمس‌ کنيد؛ هرگونه‌ تندرنس‌ (حساسيت‌ و درد) روي‌ استخوان‌ها و تغيير در زاويه‌ مفاصل‌ را مورد توجه‌ قرار دهيد. ناتواني‌ مصدوم‌ در انجام‌ کارهاي‌ طبيعي‌ (مثل‌ حرکت‌ دادن‌ اندام‌ها) را بررسي‌ کنيد. براي‌ جستجوي‌ سرنخ‌هاي‌ بيشتر، از حس‌ بويايي‌ خود استفاده‌ کنيد.


کلمات کليدي : ،،،،،،،،