(‌ درباره باندهای رولی)

 

این‌ باندها از پنبه‌، گاز، پارچه‌ کشی‌ یا کتانی‌ ساخته‌ شده‌اند و به‌ صورت‌ مارپیچی‌ به‌ دور بخش‌ آسیب‌ دیده‌ بسته‌ می‌شوند. سه‌ دسته‌ اصلی‌ از باندهای‌ رولی‌ وجود دارد:

باندهای‌ رولی‌ توری‌، برای‌ نگه‌ داشتن‌ پانسمان‌ در محل‌ مورد نظر استفاده‌ قرار می‌گیرند. این‌ باندها به‌ دلیل‌ داشتن‌ بافتی‌ شل‌ و باز، امکان‌ تهویه‌ مناسب‌ را برقرار می‌سازند ولی‌ نمی‌توان‌ آنها را برای‌ اعمال‌ فشار مستقیم‌ یا محافظت‌ از مفاصل‌ به‌ کار برد.

باندهای‌ کشی‌، شکل‌ بدن‌ را به خود می‌گیرند. از این‌ باندها برای‌ مستحکم‌ کردن‌ پانسمان‌ها و حفاظت‌ از آسیب‌های‌ بافت‌ نرم‌ استفاده‌ می‌شود.

باندهای‌ کرپ‌ را برای‌ محافظت‌ پایدار از مفاصل‌ آسیب‌ دیده‌ به‌ کار می‌برند.

استحکام‌ بخشیدن‌ به‌ باندهای‌ رولی‌

شکل‌های‌ زیر چندین‌ راه‌ را برای‌ بستن‌ انتهاهای‌ باند رولی‌ نشان‌ می‌دهند. سنجاق‌ قفلی‌ یا نوارچسب‌ معمولاً دربسته‌های‌ کمک‌های‌اولیه‌ یافت‌می‌شوند. در بسته‌های‌ تخصصی‌، ممکن‌ است‌ گیره‌ باند هم‌ وجود داشته‌ باشد. اگر به‌ هیچ‌یک‌ از این‌ وسایل‌ دسترسی‌ ندارید، باید با برگرداندن‌ لبه‌ انتهای‌ باند به‌ داخل‌ آن‌ را محکم‌ کنید.

برگرداندن‌ لبه‌ انتهای‌ باند اگر وسیله‌ای‌ برای‌ محکم‌ کردن‌ باند در اختیار ندارید، این‌ کار را با یک‌ بار چرخاندن‌ باند به‌ دور اندام‌ و سپس‌ برگرداندن‌ لبه‌ آن‌ به‌ داخل‌، انجام‌ دهید.

گیره‌ باند گاهی‌ همراه‌ با باندهای‌ رولی‌ کشی‌ و کرپ‌، گیره‌هایی‌ فلزی‌ برای‌ محکم‌ کردن‌ انتهاهای‌ باند وجود دارد.

نوارچسب‌ می‌توان‌ انتهاهای‌ باند را به‌ داخل‌ تا کرد و با استفاده‌ از نوارچسب‌، چسباند.

سنجاق‌ قفلی‌ از این‌ سنجاق‌ها می‌توان‌ برای‌ محکم‌ کردن‌ تمام‌ انواع‌ باندهای‌ رولی‌ استفاده‌ کرد. انتهای‌ باند را به‌ داخل‌ تا کنید و انگشت‌ خود را بین‌ باند و پوست‌ مصدوم‌ قرار دهید تا از وارد کردن‌ آسیب‌ موقع‌ فرو کردن‌ سنجاق‌ پیشگیری‌ کنید (شکل‌ سمت‌ راست‌).

دقت‌ کنید که‌ سنجاق‌ پس‌ از بستن‌ به‌ حالت‌ افقی‌ قرار گیرد (شکل‌ سمت‌ راست‌ انتها).

انتخاب‌ باند با اندازه‌ مناسب‌

قبل‌ از استفاده‌ از باند رولی‌، دقت‌ کنید که‌ رولی‌ کاملاً فشرده‌ و عرض‌ آن‌ برای‌ پوشاندن‌ محل‌ آسیب‌ مناسب‌ باشد. عرض‌ باند برای‌ استفاده‌ در قسمت‌های‌ مختلف‌ بدن‌ فرق‌ می‌کند (نواحی‌ کوچک‌ مثل‌ انگشتان‌ نیاز به‌ باندهای‌ باریک‌ دارند در حالی‌ که‌ در قسمت‌های‌ وسیع‌ مثل‌ اندام‌ها، باید از باندهای‌ پهن‌ استفاده‌ کرد). بهتر است‌ باند رولی‌ خیلی‌ عریض‌ باشد تا خیلی‌ باریک‌. باندهای‌ شکل‌ مقابل‌، اندازه‌های‌ توصیه‌ شده‌ برای‌ بزرگسالان‌ را نشان‌ می‌دهند. در مورد کودکان‌، ممکن‌ است‌ به‌ اندازه‌های‌ کوچکتری‌ نیاز داشته‌ باشید.

نحوه‌ استفاده‌ از باند رولی‌

در هنگام‌ استفاده‌ از باند رولی‌، اصول‌ زیر را رعایت‌ کنید:

بخش‌ رولی‌ باند («سر» باند» را موقع‌ کار رو به‌ بالا نگه‌ دارید (بخش‌ غیررولی‌، «انتها» نامیده‌ می‌شود).

روبه‌روی‌ مصدوم‌ و در سمت‌ آسیب‌ دیده‌ قرار بگیرد.

موقع‌ کار دقت‌ کنید که‌ قسمت‌ آسیب‌ دیده‌ در همان‌ وضعیتی‌ که‌ پس‌ از باندپیچی‌ باید قرار بگیرد، نگه‌ داشته‌ شود.

احتیاط‌!

پس‌ از پایان‌ باندپیچی‌، گردش‌ خون‌ را در نواحی‌ پایین‌تر اندام‌ کنترل‌ کنید. این‌ مطلب‌ خصوصاً در مورد باندهای‌ کشی‌ یا کرپ‌ اهمیت‌ دارد چون‌ این‌ باندها به‌ شکل‌ اندام‌ درمی‌آیند و در صورت‌ تورم‌ اندام‌، ممکن‌ است‌ فشار بیشتری‌ به‌ آن‌ وارد کنند.

1) دم‌ باند را پایین‌تر از محل‌ آسیب‌ بگذارید. باند را دو دور به‌طور مستقیم‌ به‌ دور اندام‌ (از سمت‌ داخل‌ به‌ سمت‌ خارج‌) بپیچید تا انتهای‌ آن‌ را در محل‌ ثابت‌ کنید.

2) باند را به‌صورت‌ چند دور مارپیچی‌ بپیچانید. جهت‌ چرخاندن‌، از سمت‌ داخل‌ سطح‌ بالایی‌ اندام‌ به‌ سمت‌ خارج‌ آن‌ است‌؛ باندپیچی‌ را به‌ سوی‌ بالایی‌ اندام‌ به‌ پیش‌ ببرید. دقت‌ کنید که‌ هر دور جدید از باند، نیم‌ تا دو سوم‌ دور قبلی‌ را پوشش‌ دهد.

3) با یک‌ دور مستقیم‌، انتهای‌ باند را محکم‌ کنید. اگر باند خیلی‌ کوتاه‌ است‌، یک‌ باند دیگر را به‌ روش‌ مشابه‌ بپیچید تا کل‌ ناحیه‌ آسیب‌ دیده‌ پوشانده‌ شود.

4) بلافاصله‌ پس‌ از اتمام‌ باندپیچی‌، گردش‌ خون‌ را در نواحی‌ پایین‌تر اندام‌ کنترل‌ کنید . در صورت‌ لزوم‌، برای‌ برگشت‌ جریان‌ خون‌ باند را باز کنید و مجدداً آن‌ را شل‌تر ببندید.


مدیریت وبسایت دنیای علمی،آموزشی و سرگرمی
www.deas.ir


کلمات کليدي : ،،،،،،