ارتباط اتومبيل و رانندگي با شخصيت افراد


"فرهنگ رانندگي"حتما اين اصطلاح را بارها در جملات ديگران شنيده ايد يا خودتان به کار برده ايد. در سال هاي اخير فرهنگ رانندگي در جامعه ما اندک اندک نمود پيدا کرده است و از سطح روشنفکر و قانونمند اجتماعي آغاز و بين تمام اقشار اجتماعي، در حال توسعه است.  در دنياي امروز، اتومبيل يکي از وسايلي است که نياز انسان را به خود هر لحظه بيشتر و بيشتر مي کند و انگيزه برخورداري از آن بين خانواده ها روز به روز افزايش مي يابد.

همه ما خواهان اتومبيل هاي مدل بالا و گران قيمت هستيم و در روياهايمان آن ها را جستجو مي کنيم يا دست کم سعي مي کنيم تا در اولين فرصت ممکن، در حد توانايي خود اتومبيلي تهيه کنيم و تا از رانندگي با آن لذت ببريم. احساس برخورداري از يک اتومبيل زيبا و پيشرفته از جانب خانواده ها به علت سهولت در رفت و آمد، ايجاد راحتي و رفع سختي و مشکلات تردد به وجود مي آيد اما جالب است بدانيد برخورداري از يک اتومبيل گران قيمت و پيشرفته در تصور برخي افراد، نوعي افتخار و سربلندي محسوب مي شود و اغلب آن را نشانه شخصيت و ارزش اجتماعي خود مي دانند. اين آدم ها افتخار خود را در دارايي هايشان مي بينند و از طريق آن ها دستاورد موفقيت هاي خود را به رخ ديگران مي کشند. در اين ميان اتومبيل زيبا و گران قيمت ابزار خوبي براي نشان دادن افتخارات  اين افراد به ديگران مي باشد غافل از اين که موفقيت و ارزش اجتماعي انسان، تنها صرف داشتن دارايي يا يک اتومبيل گرانقيمت نيست. در فرهنگ رانندگي و اتومبيل داري، نحوه رانندگي و روش استفاده افراد از اتومبيل است که شخصيت اجتماعي آن ها را رتبه بندي مي کند.

رابطه رانندگي با شخصيت فردي

همان طور که گفته شد برخلاف تصور برخي از آدم ها، نحوه رانندگي با اتومبيل بيش از ظاهر آن مي تواند فرهنگ و سطح اجتماعي فرد را نمايان سازد. زيرا چگونگي رانندگي با اتومبيل، به خوبي نشان دهنده وجوه مختلف شخصيتي و رفتاري و درک اجتماعي يک انسان مي باشد. در واقع نحوه رانندگي نمونه اي بارز از اخلاق اجتماعي شماست، چرا که رعايت قانون و مقررات، احترام به حقوق ديگران، کنترل اعصاب فردي در مقابل محرک هاي ترافيکي و ميزان پاکيزگي و سلامت اتومبيل و ايجاد فضاي آرام براي سرنشينان و رانندگان ديگر ، همگي نمونه هايي از رفتار اجتماعي راننده است که در هنگام رانندگي ناخودآگاه از شخصيت واقعي او منعکس مي شود و ميزان رعايت موارد مختلف اجتماعي توسط وي را مشخص مي کند.  

رفتارهايي که موجب تخريب شخصيت افراد هنگام رانندگي مي شود

اخيرا با افزايش توجه افراد به اتومبيل، رفتارهاي جالبي از رانندگاني که سعي دارند و با اتومبيل يا شيوه رانندگي خود نظر ديگران را جلب کنند، سر مي زند. آنها معمولا با سرعت و سبقت غيرمجاز و هراس انگيز و انجام حرکات نمايشي در محل هايي که رانندگان معمولي و خانواده ديگران در آن رهگذرند،لجبازي با ديگر رانندگان، سعي بر جذب افراد خاص و جلب توجه اطرافيان دارند. اما اين کار نه تنها جذاب و شاهکار نيست بلکه نشانه ضعف فرهنگي و عدم کنترل فردي نيز به شمار مي رود. 
در هيچ کجاي قوانين رانندگي يا اجتماعي درج نشده است که استفاده از عينک دودي و يا سيستم صوتي پرقدرت با صدايي فراتر از مافوق صوت و همچنين استفاده از شيشه هاي تيره، پرده عقب خودرو يا لامپ هاي غير مجاز، سرعت و سبقت هاي حادثه آفرين و خطرناک، نصب بوق هاي گوشخراش و استفاده عمدي و بي مورد از آنها، اتومبيل و رانندگي افراد را به نوعي هنر و افتخار تبديل مي کند
بوق زدن هاي بي مورد و متوالي، استفاده غير مجاز از نوربالا، لجبازي با ديگر رانندگان، مسدود کردن راه، سبقت از سمت راست، عدم استفاده از چراغ راهنما، توقف در محل هاي غير مجاز يا در عرض خيابان، تجاوز به خط عابرپياده، عدم رعايت فاصله قانوني با اتومبيل جلويي ، انجام حرکات نمايشي، نوربالا زدن هاي پياپي، ايجاد وحشت و استرس در رانندگان ديگر و بيرون انداختن زباله از مواردي هستند که بي توجهي به آن ها نشانه عدم آشنايي با فرهنگ صحيح رانندگي و ضعف شخصيتي راننده محسوب مي شود.  
درست است با انجام اين موارد مي توان توجه ديگران را به خود جلب کرد، حتي برخي اين کارها  را شاهکار يا جرات و جسارت خارق العاده مي پندارند و از شما تعريف و تمجيد مي کنند اما اين توجهات در ذهن افراد قانونگرا و داراي اعتبار اجتماعي بار منفي دارد و در نظر اغلب آدم ها نشانه بي فرهنگي و ضعف اخلاقي به شمار مي آيد.
 
رانندگي چگونه موجب اعتبار اجتماعي مي شود؟


برخلاف تصور اين افراد، احترام به قانون و مقررات رانندگي و رعايت آن ها، نوعي هنر و خودنمايي است که شخصيت اين رانندگان را نزد ديگران زيبا و کامل جلوه مي دهد و معتبر مي سازد. عدم توجه به فرهنگ رانندگي موجب بروز اشتباهات متعددي از ما مي شود که جوانب مختلف رفتاري را خدشه دار مي کند. مثلا فردي که به قانون و مقررات رانندگي توجه نمي کند، از ضعف فرهنگي و تربيت غلط اجتماعي خود نشان به ميان آورده است. عدم رعايت حقوق ديگر رانندگان و تجاوز به حريم آنها يا ايجاد وحشت و اضطراب در بين ديگران نشانه خشونت و بدرفتاري فرد مي باشد و او را شخصي گستاخ و متجاوز معرفي مي کند. رانندگي، در دوجمله يعني رعايت قانون مقررات و رعايت حقوق و حريم ديگران. ما بايد اين باور را در ذهن خود بپرورانيم که از عدم رعايت قانون و مقررات راهنمايي و رانندگي نمي توان براي نمايش توانمندي ها و استعدادهاي نهفته خود استفاده کرد . چراکه با اين کار تنها شخصيت ما نزد ديگران تضعيف مي شود و موجب ترويج و توسعه فرهنگ غلط رانندگي در بين اطرافيان و اعضاي خانواده خود مي شويم. 

رانندگي سالم 

اگر مي خواهيد هنگام رانندگي همچنان شخصيت والاي خود را در نزد اطرافيان حفظ کنيد، سعي نماييد با متانت رانندگي کنيد، بر اعصاب خود مسلط باشيد و نسبت به محرک هاي ترافيکي و رانندگي ضعيف ديگران واکنش نشان ندهيد، تا آن جا که امکان دارد از بوق زدن اجتناب کنيد، فاصله مجاز را رعايت کنيد و بدون در نظر گرفتن موقعيت اتومبيل هاي جلويي براي آن ها پياپي چراغ نوربالا نزنيد، وضعيت و موقعيت اتومبيل هاي ديگر را درک کنيد و بي مورد از آن ها توقع نداشته باشيد تا به خواسته شما عمل کنند، اتومبيل خود را تميز، خوشبو و سالم نگاه داريد، هنگام حرکت و رانندگي از خودرو چيزي به خارج نيندازيد، سيگار نکشيد و با تلفن همراه صحبت نکنيد، به رانندگان ديگر توهين و لجبازي نکنيد،سد راه ديگران نشويد، از سرعت مجاز تجاوز نکنيد، به علايم راهنمايي و رانندگي و ماموران توجه کنيد و به آن ها احترام بگذاريد، صداي سيستم صوتي خود را در حد نرمال نگاه داريد و موجب آزار ديگران نشويد، به گونه اي رانندگي کنيد که سرنشينان احساس امنيت و آرامش کنند. در هنگام رانندگي پيوسته به ياد داشته باشيدکه رانندگي سالم، نشان دهنده پرستيژ بالا و شخصيت ارزشمند است، نه اتومبيل گران قيمت و مدل بالا.


کلمات کليدي : ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،